Η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο επανεκκίνησης της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία, αναζητώντας διεθνείς συνεργασίες και νέες τεχνολογίες που θα μπορούσαν να μειώσουν το ενεργειακό κόστος και την εξάρτηση της χώρας από εισαγωγές φυσικό αέριο.
Σύμφωνα με το Bloomberg, η πρωθυπουργός της Ιταλίας προωθεί εδώ και καιρό την ιδέα της επιστροφής στην πυρηνική ενέργεια ως πιθανή λύση για την ενίσχυση της οικονομίας, την ώρα που σε ολόκληρη την Ευρώπη επανεξετάζεται ο ρόλος της ατομικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα.
Διεθνείς επαφές για την επανεκκίνηση του πυρηνικού προγράμματος
Το επιτελείο της ιταλικής κυβέρνησης επεξεργάζεται τρόπους ώστε να επαναφέρει στην πράξη μια τεχνολογία που για δεκαετίες βρισκόταν εκτός του ενεργειακού σχεδιασμού της χώρας.
Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά τη διακοπή λειτουργίας του τελευταίου πυρηνικού αντιδραστήρα και περίπου δεκαπέντε χρόνια μετά την αποτυχημένη προσπάθεια επαναφοράς της πολιτικής αυτής, η Ρώμη εξετάζει εκ νέου την προοπτική πυρηνικής παραγωγής.
Ιταλοί αξιωματούχοι έχουν ήδη ταξιδέψει στον Καναδά για να μελετήσουν σύγχρονες τεχνολογικές λύσεις, ενώ έχουν πραγματοποιήσει επαφές και με γαλλικούς φορείς για να αξιολογήσουν την εμπειρία της χώρας στον πυρηνικό τομέα.
Παράλληλα εξετάζονται τεχνολογικές λύσεις που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής για την επαναφορά της πυρηνικής ενέργειας.
Η στρατηγική Μελόνι για τις υψηλές τιμές ενέργειας
Για την Τζόρτζια Μελόνι, η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί βασικό στοιχείο της πολιτικής της για τη στήριξη των επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα υψηλό ενεργειακό κόστος, καθώς οι τιμές ενέργειας στην Ιταλία συγκαταλέγονται στις υψηλότερες της Ευρώπης.
Ο υπουργός Ενέργειας της χώρας, Τζιλμπέρτο Πικέτο Φρατίν, δήλωσε ότι η Ιταλία θα πρέπει να επανεκκινήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα το συντομότερο δυνατό, επισημαίνοντας ότι τα νέα έργα θα πρέπει να πληρούν αυστηρά πρότυπα ασφάλειας και να είναι οικονομικά βιώσιμα.
Ωστόσο, η κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι το εγχείρημα είναι πολιτικά και τεχνικά σύνθετο. Η ιταλική κοινωνία έχει ψηφίσει σε δύο δημοψηφίσματα υπέρ της απαγόρευσης της πυρηνικής ενέργειας, γεγονός που σημαίνει ότι απαιτούνται προσεκτικοί πολιτικοί χειρισμοί και κατάλληλος χρονισμός.
Η ενεργειακή εξάρτηση της Ιταλίας
Η Ιταλία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές φυσικού αερίου, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτη στις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών.
Η κατάσταση αυτή έγινε ιδιαίτερα εμφανής το 2022, όταν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία προκάλεσε εκρηκτική άνοδο στις τιμές της ενέργειας, επιβαρύνοντας σημαντικά την οικονομία της χώρας.
Έκτοτε η Ρώμη προσπαθεί να διαφοροποιήσει το ενεργειακό της μείγμα, ενώ η πρόσφατη γεωπολιτική ένταση στη Μέση Ανατολή και η άνοδος των ενεργειακών τιμών ενισχύουν την πίεση για νέες ενεργειακές λύσεις.
Οι νέες πυρηνικές τεχνολογίες και οι μικροί αντιδραστήρες
Το ιταλικό υπουργικό συμβούλιο έχει ήδη εγκρίνει νέο θεσμικό πλαίσιο που ανοίγει τον δρόμο για την επιστροφή της πυρηνικής τεχνολογίας, με στόχο την κατάρτιση ολοκληρωμένου εθνικού στρατηγικού σχεδίου έως το 2027.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται τόσο οι μεγάλοι πυρηνικοί σταθμοί όσο και οι μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες (SMRs), μια νέα γενιά τεχνολογίας που θεωρείται ότι μπορεί να κατασκευαστεί ταχύτερα και με χαμηλότερο κόστος.
Οι υποστηρικτές της τεχνολογίας εκτιμούν ότι οι μικροί αντιδραστήρες θα μπορούσαν να συμβάλουν στη σταδιακή αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων και να υποστηρίξουν ενεργοβόρες δραστηριότητες, όπως μεγάλα κέντρα δεδομένων ή εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης.
Η πυρηνική ενέργεια μπαίνει και στην ελληνική συζήτηση
Η συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια δεν περιορίζεται μόνο στην Ιταλία. Για πρώτη φορά και η Ελλάδα εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα ένταξης μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων στο μελλοντικό ενεργειακό της μείγμα.
Την κατεύθυνση αυτή έθεσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από το Παρίσι, κατά τη διάρκεια διεθνούς συνόδου κορυφής για την πυρηνική ενέργεια και τις πολιτικές χρήσεις της, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι από 41 χώρες και σημαντικοί διεθνείς οργανισμοί.
