Στερεύουν οι δεξαμενές νερού της Αττικής: σε κρίσιμα επίπεδα Μόρνος και Εύηνος

Σε κρίσιμα χαμηλά επίπεδα οι δεξαμενές Μόρνου και Ευήνου. Ανησυχία για την υδροδότηση της Αττικής λόγω ξηρασίας και κλιματικής πίεσης.
Αποκαλυπτική εικόνα της ξηρασίας στις λίμνες της Αττικής

Συναγερμό προκαλεί η κατάσταση του υδροδοτικού συστήματος της Αττικής, καθώς οι κύριες δεξαμενές νερού – Μόρνος και Εύηνος – βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, σύμφωνα με ανάλυση της υπηρεσίας FloodHUB της Επιχειρησιακής Μονάδας BEYOND του ΙΑΔΕΤ/ΕΑΑ.

Επικίνδυνα χαμηλά τα επίπεδα νερού

Τον Μάιο του 2025, η επιφάνεια της Λίμνης Μόρνου κάλυπτε μόλις το 65% της μέγιστης λεκάνης, όταν το 2024 ήταν στο 79% και το 2022 σχεδόν στο 100%. Παρόμοια εικόνα και για τον Εύηνο, όπου η επιφάνεια μειώθηκε στα 2,30 km², σημαντικά κάτω από τα επίπεδα υπερχείλισης των 3,6 km².

Ανθεκτικότητα υπό πίεση: Μόρνος και Εύηνος

Οι δύο τεχνητές λίμνες που στηρίζουν την υδροδότηση της Αθήνας επηρεάζονται έντονα από την παρατεταμένη ξηρασία και τις δυσμενείς κλιματικές συνθήκες. Η ανάλυση δείχνει ότι, ενώ το 2025 υπήρξε σχετική βελτίωση στους δείκτες βροχόπτωσης (SPI-3), η συνολική κατάσταση παραμένει κρίσιμη.

Το θερμικό στρες και η χαμηλή χιονοκάλυψη συνεχίζουν να επιβαρύνουν τη λεκάνη του Μόρνου, ενώ η περιορισμένη αποθηκευτική ικανότητα του Ευήνου επιδεινώνει την πίεση στο σύστημα. Το ποσοστό πλήρωσης στους ταμιευτήρες εκτιμάται κοντά στο 60%.

Συσσωρευμένα προβλήματα και κίνδυνος λειψυδρίας

Η εικόνα επιδεινώνεται από την αύξηση της κατανάλωσης λόγω τουρισμού και γεωργίας, σε συνδυασμό με τις γηρασμένες υποδομές. Η Ελλάδα κατατάσσεται πλέον στη 19η θέση παγκοσμίως στον δείκτη κινδύνου έλλειψης νερού, σύμφωνα με το World Resources Institute και σχετική έκθεση της Deloitte για την ελληνική κυβέρνηση.

Η σύγκριση με το 2008 – το χειρότερο υδρολογικά έτος μέχρι σήμερα – είναι ανησυχητική, καθώς το 2025 παρουσιάζει παρόμοια χαρακτηριστικά και υποχώρηση της επιφάνειας στις χαμηλότερες τιμές της τελευταίας 20ετίας.

Κάλεσμα για άμεση κινητοποίηση

Η ανάλυση της FloodHUB καταλήγει πως απαιτείται άμεση παρέμβαση των αρμόδιων αρχών για να διασφαλιστεί η επάρκεια του υδροδοτικού συστήματος. Η ανάγκη για στρατηγική διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι επιτακτική, ώστε να αποφευχθούν μελλοντικές κρίσεις λειψυδρίας στην πρωτεύουσα και σε άλλες περιοχές.